Ewangelia II Niedzieli Wielkiego Postu ukazuje nam chwalebną scenę Przemienienia Pańskiego na Górze Tabor. Otóż Jezus zabiera ze sobą trzech swoich uczniów na wysoką górę, aby ich umocnić doświadczeniem chwały obiecanej po dniach cierpienia.
W tej wzniosłej atmosferze samotności Jezus przemienia się i pokazuje im swój Boski majestat (w. 2). Przez to nadzwyczajne wydarzenie Jezus Chrystus rzuca szczególne światło na życie i nieśmiertelność, która ma się stać udziałem człowieka w Królestwie Niebieskim. Ewangelia tym samym mówi o duchowym wyniesieniu człowieka na podobieństwo Syna Bożego – oraz o jego nieśmiertelności w Bogu. Mówiąc inaczej, człowiek w Jezusie Chrystusie osiąga swe nadzwyczajne wyniesienie i swą szczególną godność. To w Nim człowiek idzie ku swojej własnej nieśmiertelności w Bogu. I jeszcze jedno zasadnicze znaczenie Przemienienia Pańskiego: ono przygotowuje Apostołów do odkupieńczej męki i śmierci Jezusa Chrystusa oraz do Jego chwalebnego zmartwychwstania.
